ALLAH'IN DİNDE SAKIN BÖLÜNENLER GİBİ OLMAYIN, DEMESİNİN NEDENİNİ BİLİYOR MUSUNUZ?
Kur’an’ı anladığınız dilden birkaç kez dikkatle ve ayetler üzerinde düşünerek okuduğunuzda, Allah’ın dinde fırkalara, mezheplere, cemaatlere ayrılmanın yasaklandığını çok açık bir şekilde görebilirsiniz. Peki, bunca açık ayetler olduğu halde, bizlerin mezheplere ve cemaatlere hatta tarikatlara bölünmemizin nedenleri ne olabilir sizce? KISACA CEVAP VERMEK GEREKİRSE, BİZ MÜSLÜMANLAR ALLAH’IN KİTABI KUR’AN İLE HALA BULUŞAMADIK VE KUR’AN’I KALPLERİMİZE YERLEŞTİREMEDİK VEDE BUNU KULLANAN DİN DÜŞMANLARININ TUZAĞINA DÜŞTÜK TE ONDAN. Çünkü Allah Kur’an’da, düşünmemizi aklımızı kullanmamızı emrettiği halde, düşünmeyi başkalarına bıraktık.
Allah Kur’an’da, dinde sakın bölünenler gibi olmayın uyarısını, sizce ayetlerinde birçok kez neden yapmış olabilir, gelin o konu üzerinde birlikte düşünelim. Önce dinde bölünmenin bireysel ve toplumsal zararları üzerinde duralım. İslam dininin temel mesajı TEVHİD, yani Allah’ın birliği inancıdır. TEVHİD inancı, yalnızca yaratıcının tekliğini ifade etmekle kalmaz; AYNI ZAMANDA O YARATICIYA İNANAN İNSANLARIN DA TEK BİR KİTAP TEK BİR ÜMMET, TEK BİR YÜREK VE BÖLÜNMEDEN ORTAK BİR HEDEF ETRAFINDA BİRLEŞMESİNİ ÖNGÖRÜR. Ancak insanlık tarihine bakıldığında, vahiy kaynaklı dinlerin zamanla kendi içlerinde parçalara ayrıldığı ve asıl gayelerinden uzaklaştığı çok açık görülür. Kur’an bu tarihi yanılgıya düşmemeleri için, kullarını defalarca ve en sert ifadelerle uyarır. Yüzlerce yıldır din çıkar çevreleri tarafından, özellikle siyasi çevreler tarafından toplumu yönlendirme amaçla kullanılmıştır.
Kur’an’ı tarafsız önyargılardan uzak okuyan bir Müslüman, Kur’an’da birlik olma emrini ve bölünmenin yasaklandığını açıkça görecektir. Kur’an, müminlerin nasıl bir duruş sergilemesi gerektiğini net çizgilerle belirler. Ali İmran Suresi 103. ayette geçen "HEP BİRLİKTE ALLAH’IN İPİNE (KUR’AN’A) SIMSIKI SARILIN, PARÇALANIP BÖLÜNMEYİN" emri, bu duruşun temel taşıdır. Hemen ardından gelen 105. ayette ise "KENDİLERİNE APAÇIK DELİLLER GELDİKTEN SONRA, PARÇALANIP AYRILIĞA DÜŞENLER GİBİ OLMAYIN" emri bölünmenin cehaletten değil hakikat bilindikten, tebliğ aldıktan sonra ortaya çıkan nefsani ve dünyevi hırslardan kaynaklandığı açıkça görülmektedir.
Enam Suresi 159. ayette bu durumun tehlikesi, daha da çarpıcı bir dille ifade edilir: "DİNLERİNİ PARÇA PARÇA EDİP GRUPLARA AYRILANLAR VAR YA, SENİN ONLARLA HİÇBİR İLİŞKİN YOKTUR." Allah’ın Resulünün işi olmayan bu bölünmeyle, bizlerin işi olabilir mi? Hani bizler Resulü örnek alıyorduk ne oldu unuttuk mu, yoksa nefsi ve çıkar duygularımız ağır mı bastı? Rum Suresi 31-32. ayetlerde ise dinlerini parçalayıp, her grubun kendi elindekiyle övündüğü kimseler, şirk koşanlarla yani müşriklerle aynı bağlamda oldukları örneği verilir. BU AYETLER, DİNDE BÖLÜNMENİN BASİT BİR GÖRÜŞ AYRILIĞI, YA DA ZENGİNLİK DEĞİL, İNANCIN ÖZÜNE ZARAR VEREN BÜYÜK BİR SAPMA, ŞİRK OLDUĞUNU AÇIKÇA ORTAYA KOYAR.
Bölünmenin zararlarına devam edelim. Allah’ın bu konudaki ısrarlı uyarılarının ardında, BÖLÜNMENİN HEM BİREYİN MANEVİYATINA, HEM DE TOPLUMUN GELECEĞİNE VERECEĞİ YIKICI ZARARLAR YATMAKTADIR. Bu zararlar neler olabilir onlara bakalım. Her şeyden önemlisi iman edenler arasında ORTAK NOKTA KAYBOLUR. Kur’an, tüm müminleri birleştiren ortak bir zemin ve hakemdir. Dinde bölünme başladığında, farklı gruplar kendi liderlerinin, geleneklerinin veya yorumlarının mutlak doğru olduğunu iddia etmeye başlar. Zamanla Kur’an’ın evrensel mesajı geri plana itilir ve yerini tabi oldukları gruplara teslim olma alır. BU DURUMDA KİŞİLER ALLAH’A VE ONUN KİTABI KUR’AN’A DEĞİL, MENSUP OLDUKLARI YAPIYA SADAKAT GÖSTERMEYE BAŞLAR. İşte dinde mezheplere cemaatlere bölünmek bu kadar tehlikelidir ve onun için Allah dinde bölünmeyi yasaklamış, TEK KİTAP TEK KAYNAK YOLUNU İZLEMEMİZİ, KUR’AN’IN İPİNE SARILMAMIZI EMRETMİŞTİR.
Dinde bölündüğümüzde güç kaybı ve toplumsal çöküş başlar. Enfal Suresi 46. ayette bu tehlike açıkça belirtilir: "ALLAH’A VE RESULÜ’NE İTAAT EDİN VE BİRBİRİNİZLE ÇEKİŞMEYİN. SONRA GEVŞERSİNİZ VE GÜCÜNÜZ, DEVLETİNİZ ELDEN GİDER." Allah Resulüme itaat edin derken, ona verdiği yetki ve görev gereği, Resulünün ümmetini yalnız Kur’an ile uyarma görevi aldığını, birçok ayetinde izah eder açıklar. Enerjisini birbirini eleştirmeye, ötekileştirmeye ve alt etmeye harcayan bir toplum, dışarıdan gelecek tehditlere ve haksızlıklara karşı savunmasız kalır. Ne yazık ki Kur’an’ın uyarılarını kulak arkası yaptığımız için, İslam toplumu bölündü parçalandı ve dış düşmanlara karşı savunmasız oldu. BİRLİK RUHU KAYBOLDUĞUNDA, ADALETİ AYAKTA TUTACAK TOPLUMSAL İRADE DE ÇÖKER.
Bölünen toplumlarda dinamik düşünce yok olur. Rum Suresi 32. ayette dikkat çekilen "HER GRUP KENDİ ELİNDEKİYLE SEVİNİP ÖVÜNÜR" durumu, körü körüne bağlılığı doğurur. Kendi grubunu hakikatin tek temsilcisi gören zihinler, eleştirel düşünceye ve Kur’an’ı yeniden anlamaya kapanır. Farklı fikirlere tahammül kalmaz, bu da İslam’ın akla ve sorgulamaya verdiği önemi gölgeler. Bu gerçeği hala fark edemediğimiz için dinde bölündük ve birbirimize düşman olduğumuz için, dış düşmanlara karşı savunmasız kaldık. Dinde bölündük, her bölünen kendi elindeki ile inancını yaşadığı için, HEM İBADETLERİMİZ HEM DE AHLAK VE ADALET, ADETA ŞEKİLSEL GÖSTERİŞE İNDİRGENDİ. Bölünmüş yapılarda, kişinin ahlaki olgunluğu, dürüstlüğü ve erdemi yerine; hangi gruba ait olduğu veya hangi sembolleri taşıdığı önem kazanır. DİN, İNSANI YÜCELTEN BİR AHLAK VE ADALET SİSTEMİ OLMAKTAN ÇIKIP, GRUPLAR ARASI BİR KİMLİK MÜCADELESİNE DÖNÜŞÜR. BU DURUM, SAMİMİ ARAYIŞ İÇİNDEKİ İNSANLARIN DİNDEN SOĞUMASINA YOL AÇAR. Bu yanlışı yaptığımız için, ne yazık ki çevremize ve kitap ehline Allah’ın indirdiği gerçek İslam’ı anlatamıyoruz. Çünkü bu konuda örnek olan toplum neredeyse yok gibi.
Allah’ın emrini dinlemeyip dinde parçalanıp bölündüğümüzden, dinde kardeşliğin yerini düşmanlık aldı. Kur’an "MÜMİNLER ANCAK KARDEŞTİR" (Hucurat, 10) ilkesini getirirken, dinde bölünme bu kardeşliği ortadan kaldırır. Aynı kitaba inanan insanlar, aralarındaki beşeri farklılıklar yüzünden, birbirini sapkınlıkla kâfirlikle suçlar hale geldi. Sevgi, merhamet ve dayanışma yerini şüpheye, kine ve nefrete kutuplaşmaya bıraktı.
Kur’an’ın dinde bölünmeye karşı bu denli kesin bir tavır almasının bir başka nedeni, BÖLÜNMENİN DİNİ İÇERİDEN ÇÖKERTEN, EN BÜYÜK TEHLİKE OLMASIDIR. Fikir ayrılıkları insan doğasının bir parçasıdır ve imtihanımız gereği, bir yere kadar farklılık görülebilir. Ancak bu ayrılıklar, müminleri birbirinden koparan, Kur’an’ın önüne geçen duvarlara dönüştüğünde, sonsuz bölünme başlar. KURTULUŞ VE HUZUR FARKLILIKLARI ÇATIŞMA SEBEBİ YAPMADAN, YALNIZCA ALLAH’IN KİTABINI MERKEZE ALARAK, ORTAK BİR BİLİNÇTE BULUŞABİLMEKTEN GEÇMEKTEDİR. Dilerim bu gerçeklerin farkında olan, Allah’ın halis azınlık kulları arasında oluruz.
Saygılarımla
Haluk GÜMÜŞTABAK
https://kuranadavet1.wordpress.com/
https://twitter.com/KURANA_DAVET
http://www.hakyolkuran.com/
https://www.facebook.com/Kuranadavet1/
https://hakyolkuran1.blogspot.com/