Sizlere küçük ama çok anlamlı bir hikâyeyi paylaşmak istiyorum. Bu hikâyeden çıkaracağımız kıssadan hisse, bana göre çok önemli. Önce hikâyemizi okuyalım, daha sonrada üzerinde düşünerek, kıssadan hisse alalım.
"Her yıl yapılan 'en iyi buğday' yarışmasını yine aynı çiftçi kazanmıştı. Çiftçiye bu işin sırrı soruldu. Çiftçi:
—BENİM SIRRIMIN CEVABI, KENDİ BUĞDAY TOHUMLARIMI KOMŞULARIMLA PAYLAŞMAKTA YATIYOR, DEDİ.
—Elinizdeki kaliteli tohumları rakiplerinizle mi paylaşıyorsunuz? Ama neden böyle bir şeye ihtiyaç duyuyorsunuz? Diye sorulduğunda,
—Neden olmasın, dedi çiftçi.
—Bilmediğiniz bir şey var; rüzgâr olgunlaşmakta olan buğdaydan poleni alır ve tarladan tarlaya taşır. Bu nedenle, komşularımın kötü buğday yetiştirmesi demek, benim ürünümün kalitesinin de düşük olması demektir. Eğer en iyi buğdayı yetiştirmek istiyorsam, komşularımın da iyi buğdaylar yetiştirmesine yardımcı olmam gerekiyor. "
İşte hayatımızın, güzel yaşamamızın sırrı nerede gizliymiş görüyor musunuz? Kur’an'ı anlayarak okuyan ibret ve dersler alan bir insan, Rabbin bizlere önerdiği yolun, PAYLAŞMAKTAN GEÇTİĞİNİ HEMEN ANLAYACAKTIR. Hikayeden alacağımız en önemli derse gelince. Bir insanın hayatının kalitesi, etrafındaki insanların hayat kalitesiyle ölçülür. Kendi başarımızı kalıcı kılmak istiyorsak, çevremizdekilerin de başarılı olmasına ve gelişmesine katkı sağlamalıyız. BENCİLCE SAKLANAN BAŞARI VEYA KAZANÇ, UZUN VADEDE KENDİ KALİTESİNİ KAYBEDER. PAYLAŞMAK BİR EKSİLME DEĞİL, AKSİNE KENDİ DEĞERİMİZİ KORUMA VE BÜYÜTME YÖNTEMİDİR. Hiçbirimiz dünyadan ve çevremizden soyutlanmış bir adada yaşayamayız. Komşumuzun (veya rakibimizin) kötülüğü, rüzgarın polenleri taşıması gibi er ya da geç bizim hayatımızı da olumsuz etkiler. En güçlü rekabet, başkalarını ezerek değil, başkalarını da yukarı çekerek rekabet ortamının kalitesini artırmaktır. Rakibin güçlü ve kaliteli olması, bizi daha da geliştirir ve güçlendirir.
Allah yarattığı kullarını tek başına değil, birlikte bir güç olacak şekilde yaratmıştır. Birbirimize her zaman muhtaç kılmıştır. Hâlbuki bizler elimizdeki paranın, malın, mülkün esas sahibinin bizler olduğunu zannederiz, tabi kısa bir süre. Fark ettiğimiz zaman ise iş işten geçmiş olur. Bir de bakarız, benim dediğimiz malları bırakıp gideriz bu Dünyadan. Hani bizimdi paralar, mallar, katlar, yatlar? İşte bu acı gerçekle şimdiden yüzleşmeliyiz. Elimizde ki malımızı, olmayanlarla paylaşmalıyız, Allah'ın istediği gibi infak etmeliyiz. Eğer bunu yaparsak adaletli, birbirine saygılı bir toplum yaratmış oluruz. En güzeli de elimizdeki parayı, malı mülkü de gerektiği gibi kendimiz kullanıp, onun zevkine varabiliriz.
Bir birine saygılı bir toplum yaratmadığımız sürece, elimizdeki parayı ve malı huzur içinde harcamak asla nasip olmaz. Çünkü birbirine düşman olan, bir birinin malında gözü olan bir toplum yaratmış isek, istediğimiz kadar paramız olsun, istediğimiz kadar malımız ve mülkümüz olsun, onu ağız tadıyla yemek, güven içinde harcamak ve yaşamak asla mümkün olmayacaktır. Hikâyede anlatılan, iyi bir buğday tohumu yetiştirmenin sırlarını veren köylünün, şu sözlerinden gereken kıssadan hisseyi çıkarmalıyız. "BENİM SIRRIMIN CEVABI, KENDİ BUĞDAY TOHUMLARIMI, KOMŞULARIMLA PAYLAŞMAKTA YATIYOR."
"UNUTMAYIN; RÜZGAR HERKESİN TARLASINA AYNI HAVAYI TAŞIR. HUZURLU VE KALİTELİ BİR HAYAT YAŞAMAK İSTİYORSAK, ÖNCE ETRAFIMIZIN GÜZELLEŞMESİNE TOHUM SERPMELİYİZ."
"BAŞKALARININ HAYATINA EKTİĞİMİZ İYİLİK TOHUMLARI, DÖNÜP DOLAŞIP KENDİ HASADIMIZ OLUR."
Alacağımız kıssadan hiseyi, bir de farklı açıdan değerlendirelim. Modern dünyada kalıcı başarı, rakipleri yok ederek değil, ortak bir ekosistem yaratarak kazanılır. Çiftçinin tohum paylaşması, sadece bir iyilikseverlik değil; çevresel riskleri yöneten vizyoner bir stratejidir. Toplumun en zayıf halkası kadar güçlüyüz. Komşunun tarlasındaki cehalet, fakirlik veya kalitesizlik, rüzgarla (yani hayatın akışıyla) er ya da geç bizim kapımıza da bulaşır. KENDİMİZİ KORUMANIN YOLU, ÇEVREMİZİ İYİLEŞTİRMEKTEN GEÇER. Hayat, doğrusal değil döngüseldir. Başkalarına verdiğimiz destek, aslında kendi geleceğimize yaptığımız bir yatırımdır. BENCİLLİK KISA VADEDE KAZANDIRSA DA, UZUN VADEDE YALNIZLAŞTIRIR VE ÇÜRÜTÜR.
Allah onun için Kur'an'da bizleri uyarıp, yardımlaşmayı paylaşmayı önerir. Kur’an'ı bizlere rehber olarak gönderip, örnek verdiğim düzenin temellerini atmıştır. Onu anlayarak ve düşünerek okuyan, gereken dersi alacaktır. Sen Onu anlayamazsın diyenlere uyanlar ise, inanın aval aval bakacaktır. Dilerim paylaşmasını bilen ve ondan zevk ve mutluluk alan, onun bilinciyle yaşayan, Allah'ın halis kulları arasında oluruz.
Saygılarımla
Haluk GÜMÜŞTABAK