KUR'AN A DAVET

 

 

 

AMACIMIZ HURAFEDEN, BATILDAN ARINMIŞ BİR İSLAM YAŞAMAKTIR. ONUN İÇİNDE REHBERİMİZ,  ALLAH IN KORUMASI ALTINDA Kİ, YALNIZ KUR'AN DIR.

YAZILARIMIN OLDUĞU DİĞER SİTELERİM.

 

https://kuranadavet1.wordpress.com/

https://twitter.com/KURANA_DAVET

http://www.hakyolkuran.com/

https://www.facebook.com/Kuranadavet1/

https://hakyolkuran1.blogspot.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Takvim

 
Gerekli Linkler

 
Hadislere Karşı Nasıl Bir Tavır İçinde Olmamız Doğru Olur.

Bu makalemde sizleri, günümüzde adeta dinin ikinci kaynağı yapılan ve Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen rivayet hadislere karşı, nasıl bir tavır içinde olmalıyız konusu üzerine olacak. Kur’an bu konuda ne diyor bizlere nasıl bir yol gösteriyor, Kur’an ışığında bu konuyu inceleyelim ki mahşer günü, O örnek insan Hz. Muhammed’e iftira atanların safında olmayalım. Kur’an merkezli kısaca söylemek gerekirse, Bir Müslümanın rivayetlere /hadislere karşı temel tavrı, KUR'AN'I TEK MUTLAK OTORİTE VE TEMEL ÖLÇÜT (FURKAN) KABUL EDEREK, HER TÜRLÜ RİVAYETİ KUR'AN SÜZGECİNDEN GEÇİRMELİYİZ. Bizlerin öncelikle yapması gereken, Resulü Kur’an’dan tanımak ve öğrenmek olmalıdır. Rivayet kaynaklardan tanırsak, asla Kur'an gerçekleri ile buluşamayız. Hz. Muhammed’in en büyük görevi kendisine vahyedilen Kur'an'ı eksiksiz tebliğ etmek ve yaşayarak örnek olmaktır. Ona atfedilen bir sözün gerçekten ona ait olup olmadığını anlamanın en güvenli yolu, O SÖZÜN KUR'AN AYETLERİYLE OLAN UYUMUNA BAKMAKTIR.

Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen rivayetlere ve hadislere yaklaşım, İslam düşünce tarihinde ve günümüz ilahiyat tartışmalarında çok önemli bir yer tutar. Eğer bu konuyu önyargılarımızdan kurtulmadan anlamaya çalışırsak, HAK olan gerçeklerle asla buluşamayız önce bunu hatırlatmak isterim. ÖNYARGI, GERÇEĞİN IŞIĞINI İÇERİ SIZDIRMAYAN KALIN BİR PERDEDİR. O PERDEYİ ARALAMADAN DIŞARIDAKİ GÜNEŞİ ASLA GÖREMEYİZ. Kur'an'ın bilgi ve doğrulama İlkesi vardır, buna uymak Allah’ın emridir. Kur'an, insanı zanna yani kesin bilgiye dayanmayan bilgiden sakındırır ve kesin bilgiye ilme, gerçek doğruya uymayı emreder. Önce Kur’an’ın zandan kaçınma ilkesine bakalım. İsra Suresi 36. ayette geçen "HAKKINDA KESİN BİLGİN OLMAYAN ŞEYİN ARDINA DÜŞME..." ve Necm Suresi 28. ayetteki "OYSA ZAN, HAKİKATTEN HİÇBİR ŞEYİN YERİNİ TUTMAZ" ifadeleri, dini alanda kesinlik taşımayan doğruluğu kanıtlanmamış her türlü rivayete karşı, ihtiyatlı dikkatli olmak KUR’AN’IN temelini oluşturur. Ne dersiniz bizler, İslam’ın bu temel emrini yerine getirerek mi Allah’ın dini İslam’ı yaşıyoruz?

Allah Kur’an’da sözü/hadisi süzgeçten yani kontrolden geçirmemizi özellikle emreder. Peki, süzgecimiz yani hakemiz bu durumda ne olacak? Onun da Allah elbette birçok ayetinde yolunu gösteriyor. Örneğin Zuhruf 44. Ayetinde, BİZLERİN KUR’AN’DAN SORUMLU OLDUĞUMUZU BİLDİRİYOR. Demek ki Kur’an’ın onayını almayan hiçbir söz/hadis, Allah’ın dini İslam’ı yaşamamızda bizleri yönlendiremez etkisi altına almaz. Zümer Suresi 18. ayetteki "SÖZÜ DİNLEYİP DE, EN GÜZELİNE UYANLAR..." vurgusu, Müslümanın duyduğu her dini bilgiyi akıl ve Kur'an süzgecinden geçirmesi gerektiğini gösterir.

Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen, rivayet hadislerin geçmiş tarihsel konumuna gelince. Hz. Muhammed hayattayken Kur'an ayetlerini vahiy kâtiplerine yazdırmış, ancak kendi sözlerinin yazımını özellikle yasakladığı rivayet edilir, çünkü onun zamanından günümüze ulaşmış hiçbir hadis kitabı yoktur. Hepsi Onun vefatından yüzlerce yıl sonra, toplumun aklında kaldığı kadarıyla, insanlardan toplanıp kayda alınmıştır. Onun içinde aynı konuda bile Resule atfen, çok farklı rivayet hadisleri görebilirsiniz. Bu yasak bizzat hadis kaynaklarında da geçer. Gerçi rivayetleri dinin asli unsuru yapanlar, Resul önce yasaklamış daha sonra izin vermiştir diyerek, kendilerine kanıt yaratmışlardır. Tabi buna Kur'an azla izin vermez. Bu yolla bizlere ulaşan bilgilerin değişmeden, doğru ulaşması ne akla nede mantığa uymadığı gibi, BÖYLE BİLGİLERLE İNANCIMIZI YAŞAMAMIZI ALLAH KUR'AN'DA YASAKLAMIŞTIR. Rivayetlerin sistematik olarak toplanıp kitaplaştırılması (tedvin) Resulün vefatından yaklaşık 150-200 yıl sonra gerçekleşmiştir. Sahabe ve sonraki nesiller, Hz. Muhammed’in sözlerini kelimesi kelimesine değil "ANLADIKLARI, AKILLARINDA KALDIĞI ŞEKLİYLE" aktarmışlardır. Bu durum, rivayetlerin içine ravilerin aktaranların ya da kötü niyetli insanların kendi yorumlarının, kültürel algılarının ve dönemin siyasi çekişmelerinin karışmasına zemin hazırlamıştır.

Klasik İslam usulünde (Hadis ve Fıkıh Usulü) dahi, çok az sayıdaki "MÜTEVATİR" haber dışındaki binlerce hadisin "KESİN BİLGİ" değil, "ZANNİ BİLGİ" ifade ettiği kabul edilir. Dolayısıyla bu rivayetlerin, Allah’ın Resulüne ait olduğu mutlak kesin kabul edilmez. Kur’an ışığında baktığımızda, Resule ait olduğu iddia edilen hadislere karşı nasıl bir tavır içinde olmalıyız, işte burası çok önemli. KUR'AN'I HAKEM KILARSAK, BU SORUNU RAHATLIKLA ÇÖZERİZ. Kur'an, kendisini doğru ile yanlışı ayıran ölçü yani FURKAN ve her şeyi açıklayan TIBYAN olarak tanımlar. Bir rivayetin Hz. Muhammed’e ait olup olmadığını anlamanın en temel yolu, onu Kur'an'a arz etmek onun onayını almaktır. KUR'AN'IN RUHUNA, ADALETİNE VE EVRENSEL İLKELERİNE AYKIRI OLAN HİÇBİR SÖZ HZ. MUHAMMED’E AİT OLAMAZ, BU GERÇEĞİ UNUTMAYALIM. Gerçi her bilgi söz Kur’an’da yoktur, Allah Resulünü postacı diye mi gönderdi diyenlere inandığımız andan itibaren, bizler Kur’an’ı terk etmiş şeytanın bataklığına batmaya devam ediyoruz demektir. Kurtuluş yalnız Kur’an’dadır bunu Allah ayetlerinde, bizlere onlarca kez söylüyor ve yalnız Kur'an'ın ipine sarılmamızı emrediyor. Çok üzgünüm ama Rabbimizi duyan işiten ne yazık ki çok az.

Kur'an, dinin tek ve mutlak kaynağıdır helal ve haram koyma yetkisi yalnızca Allah'a aittir ve Allah hükmüme hiç kimseyi ortak etmem diyor. (Araf 3, Yunus 59). Rivayetler ise dini hüküm koyucu bir kaynak olarak değil, Hz. Muhammed’in Kur'an'ı kendi döneminin şartlarında nasıl anladığını ve uyguladığını gösteren kesin bilgi olmayan, rivayet kaynaklardan bizlere ulaşan tarihi bilgiler olarak değerlendirilebilir. Böyle bilgilerde Kur’an’a göre, dinin asli unsuru kaynağı asla olamaz. Resule atfen nakledilen hadislerin kesin doğruluğundan emin olamadığımız için, RESUL BÖYLE SÖYLEDİ demek yerine, RESULE BÖYLE BİR SÖZ NİSPET EDİLMİŞ şeklinde aktarıp, Kur’an’ın onayını almak en akıllı ve araştırmacı Allah’ın bizlere önerdiği yol yöntemdir demeliyiz. Özellikle tekrar etmek istiyorum, Allah bu konuda ne diyordu? “SÖZLERİ DİNLEYİP EN GÜZELİNE UYANLARI MÜJDELE. İŞTE ALLAH'IN DOĞRU YOLA ULAŞTIRDIĞI BUNLARDIR. GERÇEK AKIL SAHİPLERİ DE BUNLARDIR.” (Zümer 18) Ayette geçen "sözü dinleyip en güzeline uymak" ifadesi, farklı görüş ve sözlere kulak kapatmadan hepsini dinlemeyi, ama aralarından akla, vicdana ve hakikate yani KUR’AN’A en uygun olanı seçip uygulamayı ifade eder.

İslam düşüncesinde dini bilginin kaynağı ve güvenilirliği meselesi, tarih boyunca en temel tartışma alanlarından biri olmuştur. KUR’AN, MUHATAPLARINI HER TÜRLÜ HURAFEDEN, TAHMİNDEN VE KESİNLİK TAŞIMAYAN BİLGİDEN UZAK DURMAYA DAVET EDER. Bu davete uyan ancak Allah’ın doğru yolunu bulur. Nitekim İsra Suresi 36. ayette yer alan "Hakkında kesin bilgin bulunmayan şeyin ardına düşme. Çünkü kulak, göz ve gönül, bunların hepsi ondan sorumludur" emri, Müslümanın bilgi edinme sürecindeki temel ahlaki kuralının İLKESİNİ AÇIKÇA VE ÇOK NET ORTAYA KOYAR. Onun için Allah bizlere doğru yolu gösterirken, bizlerin Kur’an’ın ipine sarılarak bu doğru yolu bulacağımızın yolunu gösterir. Bu ilke doğrultusunda, Hz. Muhammed’e atfedilerek günümüze ulaşan binlerce rivayet hadisin, dini açıdan nasıl konumlandırılması gerektiği sorusu, Kur’an merkezli onun ışığında mutlaka değerlendirmemiz gerekir. BUNU YAPMADIĞIMIZDA, DİNE NİFAK SOKAN ÖZELLİKLE YAHUDİLERİN, İSLAM DİNİNE KENDİ BATIL İNANÇLARINI SOKMASINI ENGELEYEMEYİZ.

Özetle şunu söyleyebiliriz. İmanımızdan emin olmak istiyorsak, zanna değil en emin en doğru bilgi Kur’an’a dayanarak inancımızı yaşamalıyız. Kur'an'ın "ZAN, HAKİKATTEN HİÇBİR ŞEYİN YERİNİ TUTMAZ" (Necm, 28) uyarısı dikkate alındığında, kaynağı kesin olmayan rivayetlere karşı takınılması gereken en sağlıklı tavır, onları Kur’an’ın hakemliğine arz yöntemine tabi tutmaktır. Kur’an, kendisini doğru ile yanlışı birbirinden ayıran bir ölçü, FURKAN olduğunu unutmamalıyız. Dolayısıyla, Kur’an’ın temel ilkelerine, adalet anlayışına ve akla mantığa açıkça aykırı düşen hiçbir rivayet, senedi aktarım zinciri ne kadar sağlam görünürse görünsün, Hz. Muhammed’e nispet edilemez. Tabi Hz. Muhammed’e ve Allah’a iftira atmak istemeyen bu titizliği özellikle gösterir. Dinde helal ve haram belirleme yetkisi yalnızca Allah’a aittir (Yunus, 59). RİVAYETLER, DİNİN KURUCU VE HÜKÜM KOYUCU BİR KAYNAĞI OLARAK ASLA KABUL EDİLEMEZ. Çünkü Allah ben hükmüme hiç kimseyi ortak etmem diyor ve resulünün görev tanımını nasıl yapıyordu Rabbimiz bizlere hatırlayalım.

“BEN SADECE BANA VAHYEDİLENE UYARIM. BEN SADECE APAÇIK BİR UYARICIYIM.” (Ahkaf 9 )

“RESULE DÜŞEN APAÇIK TEBLİĞDEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR.” (Ankebut 18)

“BİZ RESULLERİ, SADECE MÜJDELEYİCİLER VE UYARICILAR OLARAK GÖNDERİRİZ.”  (Kehf 56)

 “SENİN GÖREVİN SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR.” (Rad 40)

Bu yetkiyi, görevi alan Allah’ın Resulü, sizce Allah’ın dinine tek bir kelime ilave etmiş olabilir mi? Karar sizin imtihan sizin imtihanınız, kime neye inanacağınız size kalmış. Lütfen bizlere öğretilen önyargılarımızdan kurtulup Kur’an’ın ipine sarılalım, çünkü önyargılarımız bizlerin önünde gerçekleri görebilmemiz için en büyük engeldir.

“GÖZLERİN GÖRDÜĞÜNÜ ZİHİN REDDEDİYORSA, ARAYA ÖNYARGIDAN ÖRÜLMÜŞ AŞILMASI ZOR BİR DUVAR GİRMİŞ DEMEKTİR.”

“İNSAN NEYE İNANMAK İSTERSE ONU GÖRÜR; ÖNYARGILAR İSE HAKİKATİN ÖNÜNE ÇEKİLMİŞ EN YÜKSEK BARİKATTIR.”

“KENDİ ZİHNİNDE ÖNYARGILARDAN DUVARLAR ÖREN BİR İNSAN, BAŞKALARINI DEĞİL YALNIZCA KENDİ GERÇEĞİNİ HAPSEDER.”

Saygılarımla
Haluk GÜMÜŞTABAK

https://kuranadavet1.wordpress.com/

https://twitter.com/KURANA_DAVET

http://www.hakyolkuran.com/

https://www.facebook.com/Kuranadavet1/

https://hakyolkuran1.blogspot.com/

 
Yorum Yaz
Ad-Soyad:
E-Mail :
Mesaj:
En fazla 500 karakter. 500 karakter kaldı.
Güvenlik:
Yorumlar
Henüz yorum yapılmadı.