KUR'AN A DAVET

AMACIMIZ HURAFEDEN, BATILDAN ARINMIŞ BİR İSLAM YAŞAMAKTIR. ONUN İÇİNDE REHBERİMİZ,  ALLAH IN KORUMASI ALTINDA Kİ, YALNIZ KUR'AN DIR.

YAZILARIMIN OLDUĞU DİĞER SİTELERİM.

 

https://www.facebook.com/Kuranadavet1/?ref=aymt_homepage_panel

http://halukgta.blogcu.com/

http://kuranyolu.blogcu.com/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Takvim

 
Gerekli Linkler

 
KUR'AN IN ŞEFAAT KONUSUNDA VERDİĞİ BİLGİLER....
Kur’an da şefaat konusunu iyi anlayabilmek için, önce bizzat kendisine yani KUR’AN a bakıp bu konu hakkında ne söylüyor önce onu inceleyelim. Bu yazıyı yazmama NEDEN OLAN BİR KARDEŞİMİZ, peygamberler, din ulemaları ve şehitler şefaatçidir, düşüncesinin doğru olup olamayacağı konusunda, Kur’an dan bir cevap niteliğindedir. Bakalım arkadaşımızın dediği gibimi, yoksa Kur’an bunun tam tersini mi söylüyor, onu hep birlikte araştıralım. Önce aşağıdaki ayeti lütfen dikkatle okuyunuz, hatta tekrar tekrar okuyunuz. 
 
Zümer 44: De ki: "ŞEFAAT, TÜMDEN VE SADECE ALLAH'INDIR. Göklerin ve yerin mülkü/yönetimi Onun dur. Sonunda O'na döndürüleceksiniz.
 
Şimdi soruyorum sizlere, bu ayet sizce açık değil mi? Evet çok açık ve net tek affedici, bağışlayıcı yalnız benim diyor Rabbimiz. Allah bunu söyledikten sonra, Kur’an da başka bir ayetinde, şefaat yani affetme, bağışlama yetkisini başkasına verir mi? Elbette hayır, bunu söylemek Kur’an da çelişki yaratır.
 
Bakara 123: Kimsenin kimse yerine bir şey ödemeyeceği, kimseden fidye kabul edilmeyeceği, ŞEFAATİN HİÇ KİMSEYE YARAR SAĞLAMAYACAĞI ve onların hiçbir yardım göremeyecekleri o günden korkun.
 
Bakara 48. :Ve korkun o günden ki, hiçbir benlik başka bir benliğin herhangi bir şeyi için karşılık ödemez; HİÇBİR BENLİKTEN ŞEFAAT KABUL EDİLMEZ, hiçbir benlikten fidye alınmaz. Ve onlara yardım da edilmez.
 
Enam sur.51: Rablerinin huzurunda hasredileceklerinden korkanları, o vahiy ile uyar ki korunabilsinler. Onların O'ndan başka ne bir dostu vardır ne de şefaatçisi
 
Yaradan bu ayetler de, çok net açıklamış, mahşer günü geldiğinde kimse kimsenin yerine hesap vermeyecek, kimsenin bir başkasının yardımı da olamayacak, hiç kimseden şefaat kabul edilmeyecek, Allah dan başka hiç kimsenin şefaatçisi olmayacaktır diyor. Bizler bunca açık ayetlere yoksa gözümüzü ve gönlümüzü kapatıyor muyuz? Karar sizlerin. Şimdide aşağıdaki ayet üzerinde düşünelim.
 
Necm 26: Göklerde nice melekler var ki, şefaatler hiçbir işe yaramaz. Allah'ın, dilediği ve hoşnut olduğu kimseler için izin vermesinden sonraki durum müstesna.
 
Bu ayete baktığınızda Allah, önce kendi çevresinden tertemiz varlıklardan örnekler veriyor. Onlar dahi mükâfatı, bağışlanmayı hak etmeyen birisine mükâfat ve bağışlanmayı teklif dahi edemezler diyor. Bu ne demektir, ancak Allah bunu uygun görmesi halinde olabileceğini açıkça belirtiyor. Demek ki asıl olan Allah ın onaylamadığı bir kimsenin, asla şefaat konusunda bağışlanma adına teklifi dahi edilemeyeceğidir. Allah ayetin sonunda, Allah ın hoşnut olduğu kişiler için ancak şefaat edileceği, ancak onlar için teklif edildiğinde Allah tarafından kabul edileceği söyleniyor. Bu ayet öyle farklı anlamlara büründürülüyor ki, yine kelimelerle oynanarak, Allah ın hoşnut oldukları şefaat edecektir deniyor. Hâlbuki ayet çok farklı. Böyle söylediklerinde, farkında değiller, onlarca ayete ters düşüyorlar. Ayrıca ayetler arasında çelişki yaratıyorlar. Bu zihniyetin niyeti, batıl inançlarına delil aramak adınadır. Şimdi şu ayete dikkat edelim lütfen. 
 
Bakara 255: Allah'tan başka ilah yok. Hay’dır O, sürekli diridir; Kayyum’dur O, kudretin kaynağıdır. Ne gaflet yaklaşır O'na ne kendinden geçme ne de uyku. Göklerde ne var, yerde ne varsa yalnız O'nundur. O'nun huzurunda, bizzat O'NUN İZNİ OLMADIKÇA, KİM ŞEFAAT EDEBİLİR!
 
Bakın ne diyor Rabbimiz, Allah ın izni olmadıkça, O müsaade etmedikçe kim şefaat edebilir diye, bizi ikaz ediyor. Bu ne demektir, onun izni olmadan asla şefaat yoktur, bağışlanma olamaz. Bazıları bu ayet deki sözler için, işte bak burada demek ki, peygamberimize izin vermiş olabilir deniyor, ama böyle bir izinden asla Kur’an da bahsedilmiyor. İşin ilginci kendi günahların için af dile diyor peygamberimize Yaradan. Bu ayeti daha sonra sizlere hatırlatacağım. Şimdide farklı bir ayete bakalım.
 
Yunus 3: Şu bir gerçek ki, sizin Rabbiniz gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra arş üzerine egemenlik kurup iş ve oluşu çekip çeviren Allah'tır. O'NUN İZNİ OLMADIKÇA HİÇBİR ŞEFAATÇİ DEVREYE GİREMEZ. İşte bu Allah'tır sizin Rabbiniz. Artık O'na kulluk/ibadet edin. Düşünüp anlamıyor musunuz? 
 
Dikkat ederseniz yine aynı şekilde, Allah izin vermedikçe, onun izni olmadıkça hiçbir şefaatçi devreye giremez diyor. Buradan da çok net anlaşılıyor ki, bu yetki ve bu görev hiçbir zaman devredilmemiştir. Eğer böyle bir yetki verilmiş olsaydı, zaten her şeyden örnek verdim dediği Kur’an da belirtilirdi, ama Kur’an ın hiçbir ayetinde böyle bir hüküm yoktur.
 
Yaradan tüm kulları için, bağışlanma, şefaat kapısını kullarına açık bırakmış ve kendisine dua ederek, şefaatte bulunmamızı istemiştir. Buradan da anlaşılıyor ki şefaat için, affedilmek için her mümin Allah a yalvarıp affedilmesini isteyebilir. Bu konuda hiçbir ayrım yapılmamış ve herkese bu hak tanınmıştır. 
 
Meryem 87: Rahman katında söz almış olandan başkaları şefaat imkânı bulamazlar.
 
Ayet ne güzel söylüyor, Rabbim in hoşnutluğunu kazanmayanlar asla şefaat imkânı bulamayacaktır diyor. Buda kuran a uymak ve onun emirleriyle yaşamakla olur. Bu ayet de evirip çevirip, Allah katından söz almış olanlar, şefaat etme hakkı kazanacaktır deniyor. İşte ayetlerle böyle oynanıyor, batıl inançlarımıza delil olması adına.
 
Taha sur. 109: O gün şefaat yarar sağlamaz. Ancak Rahman'ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimse müstesna. 
 
Daha önce bir ayette şöyle demiştik, hiçbir şefaatin fayda vermeyeceği o günden sakının. İşte o gün Rabbimiz in hoşnutluğunu kazananlar şefaatten faydalanacaklardır diyor. Yine bu ayette kelimelerle oynanarak, Allah ın hoşnut oldukları şefaat edecektir diyerek, Allah ın, şefaat tümden Allaha aittir hükmüne muhalif olmaktan korkmuyorlar. Buna benzer o kadar çok ayetle oynanıyor ki, Allah cümlemizin yardımcısı olsun. Bakın ayetinde ne diyor Rabbim şöyle demesini istiyor peygamberimizin.
 
Cin Suresi 21.ayet. De ki: "ŞÜPHESİZ BEN, SİZE NE ZARAR VEREBİLİR NE DE FAYDA SAĞLAYABİLİRİM. 
 
Bu ayete lütfen dikkat edin, ben size ne zarar verebilir nede fayda sağlayabilirim diyor. Eğer Allah elçisine, şefaat yetkisi vermiş olsaydı, böylemi demesini isterdi sizce?
 
Zümer 44: De ki: "ŞEFAAT, TÜMDEN VE SADECE ALLAH'IN DIR. Göklerin ve yerin mülkü/yönetimi Onun dur. Sonunda O'na döndürüleceksiniz.
 
Bu ayeti sizlere tekrar hatırlattım. Sizce bu ayet çok açık değil mi? Bu hükmü veren Rabbimiz, daha sonra bu yetkiyi kullarıyla paylaşır mı? Eğer hala başka şefaatçiler vardır sözlerinde ısrar ediyorsak, bu ve buna benzer ayetleri inkâr etmiş ve kabul etmemiş oluruz.
 
Şimdide size İbrahim peygamberin söylediği, babası ile ilgili bir sözü hatırlatmak istiyorum, çünkü babası iman etmeyenler arasındaydı.
 
Mümtehine 4: Senin için hep af dileyeceğim ama ALLAH'TAN SANA GELECEK ŞEYİ GERİ ÇEVİRME GÜCÜM YOKTUR. Ey Rabbimiz! Yalnız sana güveniyoruz, yalnız sana yöneliyoruz! Dönüş yalnız sanadır.)
 
Şu ayete bakar mısınız lütfen, İbrahim peygamberin dahi babasını affetme yetkisi, yani şefaat yetkisi yok. Ancak onun için Allah a dua edeceğini söylüyor. Şimdide sizlere yazacağım ayeti çok dikkatli okuyun lütfen, burası çok önemli ve şefaat konusuna sanırım çok net açıklık getiriyor.
 
Muhammet 19: Allah'tan başka tanrı olmadığını kuşkusuzca bil! HEM KENDİ GÜNAHIN İÇİN HEM DE MÜMİN ERKEKLERLE MÜMİN KADINLAR İÇİN AF DİLE. Allah sizin, dönüp dolaşacağınız yeri de varıp ulaşacağınız yeri de bilir.) 
 
Allah peygamberimize, bakın ne diyor. Hem kendi günahın için, hem de inananlar için dua et diyor. İşte bu sözlerden de anlaşılacağı gibi, Allah tan başka kimsenin affetme, şefaat etme yetkisi yoktur. Ancak bizler Rabbimiz e dua edebilir, ondan yardım ve şefaat isteyebiliriz. 
 
Şefaat konusunu geçmiş yıllarda, Diyanet İşleri Başkanlığına sormuştum. Bakın aynen aktarıyorum, nasıl bir cevap vermişti. 
 
(Cenab-ı Allah'tan başka hiç kimseden medet dilenmez. Resulullah'ın şefaatini dilemek için Allah'a dua edilmesinde bir sakınca yoktur. DİYANET İŞLERİ BAŞKANLIĞI) 
 
Açıklamaya ve içindeki çelişkiye bakar mısınız? Hem Allah tan başka kimseden medet dilenmez, yani şefaat yardım dilenmez diyor, devamında da, peygamberimizin şefaatini dilemek için, Allah a dua edilmesinde bir sakınca yoktur denebiliyor. Hani şefaat yalnız Allah dan dilenirdi? Doğrusu bu sözler karşısında ne söyleyeceğimi bilemiyorum. En doğrusu yorumunu, sizlere bırakmak.
 
Bildiğiniz gibi Kur’an, aranıza sakın kimseyi koymayın, yalnız benden yardım dileyin der ayetlerinde. Bakın bunlara bile ters düşmüyor mu sizce? Hatırlayınız Rabbimiz bir ayetinde peygamberimize hitaben bir ayetinde Allah, TEBLİĞ ETMEK SANA, HESAP SORMAK BİZLERE DÜŞER der ve yine farklı bir ayette, KULUMLA BENİ BAŞBAŞA BIRAK, dediği ayetleri asla unutmamalıyız.
 
Öyle şeylere inandırılmışız ki, Kur’an ne emrediyorsa, bizlere tam tersi din diye anlatılmış ve bizlerde farkında olmadan yaşıyoruz. Gelin gerçeklerle yüzleşelim. Elimize sorumlu olduğumuz Allah ın kitabını alalım ve hiçbir batıl inancın etkisinde kalmadan, onu anlayarak, düşünerek okuyalım.
 
Bunu yaptığımızda, bakın o zaman her şeyin, nasıl daha farklı olduğunu göreceksiniz. Dilerim cümlemiz bu gerçeklerle yüzleşme cesareti olan Rabbin halis kullarından oluruz.
   
Saygılarımla
Haluk GÜMÜŞTABAK


Sayfa Kategorisi: GENEL İSLAMİ YAZILAR.